ბავშვთა ინფექციების დროს ჰოსპიტალიზაცია საჭიროა მაშინ, როცა ბავშვს აღენიშნება სუნთქვის გაძნელება, გაუწყლოება, ძლიერად შემცირებული სიფხიზლე, კრუნჩხვები, გამონაყართან ერთად მაღალი ტემპერატურა ან მდგომარეობის სწრაფი გაუარესება. მშობელმა განსაკუთრებით უნდა დააკვირდეს სითხის მიღებას, შარდვას, სუნთქვას, ქცევას და სიცხის ხანგრძლივობას. ნებისმიერ შემაშფოთებელ ნიშანზე საჭიროა პედიატრთან დროული კონტაქტი ან გადაუდებელი დახმარების მიმართვა.
ბავშვთა ინფექციური დაავადებები ხშირად მსუბუქად მიმდინარეობს და ბევრ შემთხვევაში მკურნალობა სახლშიც შესაძლებელია. თუმცა არსებობს სიტუაციები, როცა ბავშვის მდგომარეობა საჭიროებს ექიმის მუდმივ მეთვალყურეობას, დამატებით გამოკვლევებს, ჟანგბადს, სითხეების ვენით მიწოდებას ან სხვა ინტენსიურ დახმარებას. სწორედ ასეთ დროს არის აუცილებელი ჰოსპიტალიზაცია.
ჰოსპიტალში მოთავსების გადაწყვეტილებას იღებს პედიატრი ბავშვის ასაკის, სიმპტომების, საერთო მდგომარეობისა და ინფექციის სავარაუდო მიზეზის გათვალისწინებით. ზოგჯერ გადამწყვეტია არა მხოლოდ ტემპერატურა, არამედ ის, როგორ სუნთქავს, სვამს, ჭამს და რეაგირებს ბავშვი.
თუ ბავშვს უჭირს სუნთქვა, სწრაფად სუნთქავს, ნესტოები ფართოვდება, გულ-მკერდი შიგნით იწევა ან ტუჩები მოლურჯო ხდება, ეს გადაუდებელი შეფასების მიზეზია. სუნთქვის გაძნელება შეიძლება იყოს როგორც ვირუსული ინფექციის, ისე ბაქტერიული გართულების ნიშანი.
ინფექციის დროს განსაკუთრებით ხშირია სითხის დაკარგვა სიცხის, ღებინების ან დიარეის გამო. ყურადღების ნიშნებია მშრალი პირი, ცრემლების გარეშე ტირილი, თვალების ჩაცვენა, იშვიათი შარდვა, მოდუნება და სითხის დალევის უარი. პატარა ბავშვებში გაუწყლოება სწრაფად პროგრესირებს და შეიძლება სტაციონარულ მკურნალობას მოითხოვდეს.
თუ ბავშვი ძალიან მოდუნებულია, ძნელად იღვიძებს, დაბნეულია, არ რეაგირებს ჩვეულებრივად ან უჩვეულოდ გაღიზიანებულია, ეს შეიძლება მიუთითებდეს მძიმე ინფექციაზე ან ორგანიზმის ზოგად დაზიანებაზე. ასეთი ცვლილება არ უნდა ჩაითვალოს მხოლოდ „სიცხით გამოწვეულ სისუსტედ“.
კრუნჩხვა, ძლიერი თავის ტკივილი, კისრის დაჭიმულობა, სინათლის აუტანლობა ან განმეორებითი ღებინება საჭიროებს სასწრაფო შეფასებას. ზოგიერთ შემთხვევაში ამ ნიშნებმა შეიძლება მიუთითოს ნერვული სისტემის ჩართვაზე.
მაღალი ტემპერატურა თავად არ ნიშნავს აუცილებლად ჰოსპიტალიზაციას, მაგრამ თუ სიცხეს თან ახლავს ბავშვის მკვეთრი დასუსტება, კვების ან სმის შეუძლებლობა, კანკალი, მუდმივი ტირილი ან საერთო მდგომარეობის გაუარესება, ექიმის შეფასება აუცილებელია. განსაკუთრებით ყურადღებით უნდა იყვნენ მშობლები ჩვილებში და ქრონიკული დაავადებების მქონე ბავშვებში.
თუ კანზე ჩნდება მუქი წითელი ან იისფერი წერტილოვანი გამონაყარი, რომელიც ხელით დაჭერაზე არ ფერმკრთალდება, ეს შესაძლოა სერიოზული ინფექციის ნიშანი იყოს. ასეთ დროს დაუყოვნებლივ უნდა მიმართოთ გადაუდებელ დახმარებას.
ზოგი ბავშვი ინფექციებს უფრო მძიმედ იტანს და მათთან ჰოსპიტალიზაციის ზღვარი უფრო დაბალია. ეს განსაკუთრებით ეხება ჩვილებს, ნაადრევად დაბადებულ ბავშვებს, იმუნიტეტის დამაქვეითებელი მკურნალობის მიღების შემთხვევაში, ქრონიკული გულის, ფილტვის, ნევროლოგიური ან მეტაბოლური დაავადებების მქონე ბავშვებს.
ასევე მნიშვნელოვანია, რომ 3 თვემდე ასაკის ჩვილში სიცხე ყოველთვის შეფასდეს ექიმის მიერ, რადგან ამ ასაკში ინფექცია შეიძლება სწრაფად დამძიმდეს და გარეგნულად მკვეთრი ნიშნები არ ჰქონდეს.

თუ მდგომარეობა გაურკვეველია, სასარგებლოა სიმპტომების ჩაწერა: როდის დაიწყო სიცხე, რა ტემპერატურამდე აიწია, რა სიხშირით აქვს სუნთქვა, ჭამს თუ არა და რამდენჯერ შარდავს. ეს ინფორმაცია ექიმს სწრაფად დაეხმარება შეფასებაში.
გადაუდებელი დახმარება საჭიროა, თუ ბავშვს აქვს სუნთქვის გაძნელება, კრუნჩხვა, გონების დაქვეითება, ძლიერი გაუწყლოება, ტუჩების მოლურჯოება, არ რეაგირებს ჩვეულებრივად, ან ჩნდება მძიმე გამონაყარი. ასევე ნუ დაელოდებით, თუ სიცხიან ბავშვს მდგომარეობა სწრაფად უარესდება.
თუ მშობელს ეჭვი აქვს, რომ ბავშვს „უბრალოდ ვირუსი აქვს“, მაგრამ ბავშვის ქცევა ან სუნთქვა აშკარად შეიცვალა, უმჯობესია ექიმმა შეაფასოს იგი. ინფექციური დაავადებების დროს დროული რეაგირება ხშირად უმნიშვნელოვანესია.
ჰოსპიტალიზაციის დროს ბავშვს შეიძლება ჩაუტარდეს კლინიკური მონიტორინგი, სისხლის ან სხვა ანალიზები, ინფუზიური თერაპია გაუწყლოებისას, ჟანგბადის მიწოდება, სიცხის მართვა და, საჭიროების შემთხვევაში, ანტიბიოტიკოთერაპია ან სხვა სპეციფიკური მკურნალობა. მკურნალობის გეგმა დამოკიდებულია ინფექციის ტიპზე და ბავშვის საერთო მდგომარეობაზე.
მნიშვნელოვანია ვიცოდეთ, რომ ყველა ინფექცია ანტიბიოტიკს არ საჭიროებს. ვირუსული დაავადებების დროს პრინციპულად განსხვავებული მიდგომაა, ამიტომ თვითნებური წამლების მიღება არასასურველია.
ბავშვთა ინფექციების მართვაში მთავარი არის დაკვირვება და დროული მოქმედება. თუ მშობელი ყურადღებით აკვირდება ბავშვის სუნთქვას, სითხის მიღებას, ქცევას და ტემპერატურის დინამიკას, მძიმე გართულებების თავიდან აცილება ხშირად უფრო ადვილი ხდება.
თუ სიცხეს ერთვის სუნთქვის გაძნელება, გაუწყლოება, ძლიერი მოდუნება, კრუნჩხვები, გამონაყარი ან სწრაფი გაუარესება, ექიმმა უნდა შეაფასოს ბავშვი და შესაძლოა ჰოსპიტალიზაციაც გახდეს საჭირო.
არა. ბევრი ინფექცია ვირუსულია და ანტიბიოტიკს არ საჭიროებს. მკურნალობა უნდა დანიშნოს ექიმმა ინფექციის სავარაუდო მიზეზისა და ბავშვის მდგომარეობის მიხედვით.
გაუწყლოებაზე შეიძლება მიუთითებდეს მშრალი პირი, იშვიათი შარდვა, ცრემლების გარეშე ტირილი, თვალების ჩაცვენა, სისუსტე და სითხის დალევის უარი.
ამ ასაკში სიცხე ყოველთვის საჭიროებს ექიმის შეფასებას, რადგან ინფექციები შეიძლება სწრაფად დამძიმდეს და სიმპტომები ზოგჯერ არ იყოს მკაფიო.
თუ ბავშვს უჭირს სუნთქვა, აქვს კრუნჩხვა, არის ძალიან მოდუნებული, ტუჩები ემუქრება მოლურჯოებას ან აქვს მძიმე გამონაყარი, დაუყოვნებლივ მიმართეთ გადაუდებელ დახმარებას.
Treatments are delivered at our JCI-accredited hospitals — Acıbadem International