ღვიძლის გადანერგვის შემდეგ კონტროლი აუცილებელია იმისთვის, რომ დროულად გამოვლინდეს უარყოფა, ინფექცია, მედიკამენტების გვერდითი ეფექტები და ღვიძლის ფუნქციის ცვლილებები. ვიზიტების სიხშირე და ანალიზების სია ინდივიდუალურად განისაზღვრება, მაგრამ ჩვეულებრივ მოიცავს სისხლის საერთო და ბიოქიმიურ ანალიზებს, ღვიძლის ფუნქციურ ტესტებს, მედიკამენტების დონეს და საჭიროებისამებრ ულტრაბგერას ან სხვა კვლევებს.
ღვიძლის გადანერგვის შემდეგ წარმატებული აღდგენა მხოლოდ ოპერაციაზე არ არის დამოკიდებული. გადანერგილი ღვიძლი საჭიროებს ხანგრძლივ მეთვალყურეობას, რადგან პირველ თვეებში და შემდეგ წლებშიც შეიძლება შეიცვალოს მისი ფუნქცია, იმუნოსუპრესიული პრეპარატების დონე ან განვითარდეს გართულებები. სწორედ ამიტომ კონტროლის გეგმა არის გადანერგვის შემდგომი მკურნალობის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაწილი.
კონტროლი ეხმარება ექიმს შეაფასოს, როგორ მუშაობს გადანერგილი ღვიძლი, იღებთ თუ არა სწორად დანიშნულ მედიკამენტებს და ხომ არ ვითარდება უარყოფის რეაქცია, ინფექცია ან სხვა გართულება. ზოგჯერ პრობლემები სიმპტომების გარეშე იწყება, ამიტომ მხოლოდ თვითშეგრძნებაზე დაყრდნობა საკმარისი არ არის.
კონტროლის გეგმა, როგორც წესი, შედგება დაგეგმილი ვიზიტებისგან, ლაბორატორიული ანალიზებისგან და საჭიროებისამებრ ვიზუალიზაციის კვლევებისგან. სიხშირე დამოკიდებულია ოპერაციის დროიდან, საერთო მდგომარეობაზე, თანმხლებ დაავადებებზე და იმაზე, თუ რა მედიკამენტებს იღებთ.

პირველ ეტაპზე საჭიროა ხშირი კონსულტაციები ტრანსპლანტაციის გუნდთან. ეს შეიძლება იყოს კვირაში რამდენჯერმე ან კვირაში ერთხელ, შემდეგ კი თანდათან შემცირდეს. შემდგომში ვიზიტები ხშირად ინიშნება თვეში ერთხელ, შემდეგ უფრო იშვიათად, თუ მდგომარეობა სტაბილურია.
ვიზიტზე ექიმი ჩვეულებრივ ამოწმებს:
ნებისმიერი ცვლილება მნიშვნელოვანია, თუნდაც მსუბუქი ჩანდეს. დროული ინფორმირება ხელს უწყობს გართულებების ადრეულ გამოვლენას.
ანალიზების სია შეიძლება შეიცვალოს, მაგრამ ყველაზე ხშირად გამოიყენება შემდეგი კვლევები:
ეს კვლევა აჩვენებს ჰემოგლობინს, თეთრ და წითელ უჯრედებს, თრომბოციტებს და ეხმარება ექიმს ინფექციის, ანემიის ან მედიკამენტების შესაძლო ზემოქმედების შეფასებაში.
ხშირად მოწმდება ALT, AST, ბილირუბინი, ტუტე ფოსფატაზა, GGT და ალბუმინი. მათი ცვლილება შეიძლება მიუთითებდეს გადანერგილი ღვიძლის გაღიზიანებაზე, ნაღვლის დინების პრობლემაზე ან სხვა მიზეზზე.
იმუნოსუპრესიული პრეპარატები ზოგჯერ თირკმელებსა და მარილ-წყლის ბალანსზე მოქმედებს, ამიტომ ხშირად მოწმდება კრეატინინი, შარდოვანა, ნატრიუმი, კალიუმი და სხვა მაჩვენებლები.
თუ იღებთ ისეთ პრეპარატებს, რომელთა დონის კონტროლიც საჭიროა, ექიმი დაგინიშნავთ სისხლში მათი კონცენტრაციის შემოწმებას. ეს მნიშვნელოვანია ზედმეტი დოზის, არასაკმარისი ეფექტის და ტოქსიკურობის თავიდან ასაცილებლად.
ზოგი მედიკამენტი ზრდის შაქრის ან ქოლესტერინის დონეს. ამიტომ შეიძლება დაგჭირდეთ გლუკოზის, გლიკოზირებული ჰემოგლობინის, ქოლესტერინის და ტრიგლიცერიდების კონტროლი.
ზოგიერთ შემთხვევაში მოწმდება INR და სხვა კოაგულაციური ტესტები, განსაკუთრებით თუ არსებობს სისხლდენის რისკი ან ღვიძლის ფუნქციის ცვლილებაზე ეჭვი.
ლაბორატორიული ანალიზების გარდა, ექიმმა შეიძლება დაგინიშნოთ ულტრაბგერითი კვლევა, დოპლერი, კომპიუტერული ტომოგრაფია ან სხვა ვიზუალიზაცია. ეს განსაკუთრებით საჭიროა თუ აღინიშნება ტკივილი, ბილირუბინის მატება, ღვიძლის ფერმენტების ცვლილება ან ნაღვლის სადინრებისა და სისხლძარღვების შეფასების საჭიროება.
ზოგიერთ შემთხვევაში შეიძლება საჭირო გახდეს ღვიძლის ბიოფსია, თუ არსებობს უარყოფის, მედიკამენტური დაზიანების ან სხვა კონკრეტული პრობლემის ეჭვი. ეს გადაწყვეტილება მხოლოდ ტრანსპლანტაციის სპეციალისტმა უნდა მიიღოს.
კონტროლი უფრო ზუსტი იქნება, თუ წინასწარ მოამზადებთ ინფორმაციას:
თუ საჭირო ხდება მედიკამენტების დონის განსაზღვრა, სისხლის აღების დრო მნიშვნელოვანია. ზოგჯერ ანალიზი ტარდება დოზის მიღებამდე, ამიტომ წინასწარ უნდა გადაამოწმოთ ინსტრუქცია.
დაგეგმილ ვიზიტებს შორისაც აუცილებელია სწრაფი კონტაქტი ტრანსპლანტაციის გუნდთან, თუ გაქვთ:
ეს ნიშნები ყოველთვის არ ნიშნავს მძიმე პრობლემას, მაგრამ საჭიროებს შეფასებას.

დროთა განმავლობაში ვიზიტები შესაძლოა გახდეს უფრო იშვიათი, თუმცა კონტროლი მაინც რჩება ხანგრძლივ პროცესად. ტრანსპლანტაციის შემდეგ საჭიროა მედიკამენტების რეგულარული მიღება, ინფექციების პრევენცია, ვაქცინაციაზე წინასწარი შეთანხმება და ცხოვრების წესის შესაბამისი რეკომენდაციების დაცვა.
თუ გაქვთ თანმხლები დაავადებები, როგორიცაა დიაბეტი, ჰიპერტენზია ან თირკმლის პრობლემა, მათიც უნდა კონტროლდებოდეს პარალელურად. საერთო ჯანმრთელობის მართვა პირდაპირ მოქმედებს გადანერგილი ღვიძლის დაცვაზე.
ღვიძლის გადანერგვის შემდეგ კონტროლის გეგმა ინდივიდუალურია, მაგრამ თითქმის ყოველთვის მოიცავს რეგულარულ ვიზიტებს, სისხლის საერთო და ბიოქიმიურ ანალიზებს, ღვიძლის ფუნქციის შეფასებას, იმუნოსუპრესიული მედიკამენტების დონის კონტროლს და საჭიროებისამებრ დამატებით კვლევებს. ყველაზე მნიშვნელოვანი არის დადგენილი გრაფიკის დაცვა და ნებისმიერი ახალი სიმპტომის დროულად შეტყობინება ექიმისთვის.
სიხშირე დამოკიდებულია ოპერაციის შემდეგ გასულ დროზე და თქვენს მდგომარეობაზე. პირველ თვეებში ვიზიტები უფრო ხშირია, შემდეგ კი ექიმი მათ ეტაპობრივად ასწორებს.
არა. ანალიზების სია იცვლება მდგომარეობის, მედიკამენტების და წინა პასუხების მიხედვით. ზოგი კვლევა მუდმივად მეორდება, ზოგი კი მხოლოდ საჭიროებისამებრ ინიშნება.
რადგან ძალიან დაბალმა დონემ შეიძლება შეამციროს დაცვა, ხოლო მაღალმა დონემ გაზარდოს გვერდითი ეფექტების რისკი. დონის კონტროლი ეხმარება დოზის სწორ მართვას.
დიახ. უარყოფის რეაქცია, მედიკამენტების გვერდითი ეფექტები ან ნაღვლის გზების ცვლილებები ზოგჯერ თავიდან უჩინრად მიმდინარეობს, ამიტომ ანალიზები მნიშვნელოვანია.
თუ გაქვთ სიცხე, სიყვითლე, მუცლის ტკივილი, ღებინება, შარდის შემცირება, ძლიერი სისუსტე ან სისხლდენა, დაუკავშირდით ტრანსპლანტაციის გუნდს დაუყოვნებლივ.
Treatments are delivered at our JCI-accredited hospitals — Acıbadem International