მუხლის სახსრის ენდოპროთეზირება განიხილება მაშინ, როცა ტკივილი, დეფორმაცია და მოძრაობის შეზღუდვა მნიშვნელოვნად ართულებს ყოველდღიურ ცხოვრებას და კონსერვატიული მკურნალობა აღარ არის საკმარისი. ყველაზე ხშირად კანდიდატები არიან ადამიანები მძიმე ოსტეოართრიტით, რევმატოიდული ართრიტით ან ტრავმის შემდეგ განვითარებული სახსრის დაზიანებით. საბოლოო გადაწყვეტილებას იღებს ორთოპედი გამოკვლევებისა და საერთო ჯანმრთელობის შეფასების საფუძველზე.
მუხლის სახსრის ენდოპროთეზირება არის ოპერაცია, რომლის დროსაც დაზიანებული სახსრის ზედაპირები იცვლება ხელოვნური იმპლანტით. ამ ჩარევას ხშირად მიმართავენ მაშინ, როცა მუხლის ტკივილი და მოძრაობის შეზღუდვა უკვე ხელს უშლის სიარულს, კიბეზე ასვლას, მუშაობას ან ყოველდღიურ აქტივობებს.
ყველა მუხლის ტკივილი ოპერაციას არ საჭიროებს. ენდოპროთეზირება განიხილება მხოლოდ მაშინ, როცა სხვა, ნაკლებად ინვაზიურმა მკურნალობამ საკმარისი შვება ვერ მოიტანა ან სახსარი იმდენად არის დაზიანებული, რომ მისი შენარჩუნება ვეღარ უზრუნველყოფს მისაღებ ფუნქციას.
ოპერაციის საჭიროება ჩვეულებრივ განისაზღვრება სიმპტომების, რენტგენოლოგიური ცვლილებებისა და ცხოვრების ხარისხის მიხედვით. მთავარი მიზანია ტკივილის შემცირება და მოძრაობის გაუმჯობესება, მაგრამ გადაწყვეტილება ინდივიდუალურად მიიღება.
ხშირად ოპერაციას განიხილავენ, როდესაც კონსერვატიული მკურნალობა უკვე სცადეს, მაგალითად ფიზიოთერაპია, წონის კორექცია, ტკივილგამაყუჩებლები, ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატები, ინექციები ან დამხმარე ორთოპედიული საშუალებები.

კანდიდატი ჩვეულებრივ არის პაციენტი, რომელსაც აქვს მუხლის სახსრის გამოხატული დაზიანება და ამასთან ერთად საკმარისად კარგი ზოგადი ჯანმრთელობა ოპერაციისა და რეაბილიტაციისთვის. ყველაზე ხშირი მიზეზებია ოსტეოართრიტი, რევმატოიდული ართრიტი და ტრავმის შემდეგ განვითარებული ართროზი.
ზოგიერთ შემთხვევაში ოპერაცია დროებით ან საერთოდ არ არის რეკომენდებული, თუ არსებობს ინფექცია, არაკონტროლირებული ქრონიკული დაავადება ან სხვა ფაქტორი, რომელიც ზრდის ქირურგიულ რისკს. ეს შეიძლება მოიცავდეს მძიმე გულისა და ფილტვის პრობლემებს, გაუკონტროლებელ დიაბეტს, აქტიურ კანის ან სახსრის ინფექციას, ან ისეთ მდგომარეობას, რომელიც რეაბილიტაციას მნიშვნელოვნად გაართულებს.
ასევე მნიშვნელოვანია პაციენტის მოლოდინი. ენდოპროთეზირება არ არის ყველა პრობლემის სამკურნალო უნივერსალური გზა. იგი საუკეთესოდ მუშაობს მაშინ, როცა მიზანი ტკივილის შემცირება და ფუნქციის გაუმჯობესებაა, და არა ექსტრემალური სპორტული დატვირთვის დაბრუნება.
ორთოპედი ჩვეულებრივ იწყებს გასაუბრებით და ფიზიკური გასინჯვით. შემდეგ შეიძლება დაინიშნოს რენტგენი, ზოგჯერ MRI ან სხვა კვლევა, რათა შეფასდეს ხრტილის, ძვლისა და იოგების მდგომარეობა. ექიმი ასევე ამოწმებს საერთო ჯანმრთელობას, მიღებულ მედიკამენტებს, ალერგიებს და წარსულ ოპერაციებს.
მნიშვნელოვანია, რომ გადაწყვეტილება ერთდროულად ეყრდნობოდეს როგორც გამოსახულებით მიღებულ მონაცემებს, ისე პაციენტის ჩივილებს. ზოგჯერ რენტგენზე ცვლილებები მკვეთრია, მაგრამ სიმპტომები ნაკლებია; სხვა დროს კი ტკივილი ძლიერია, მიუხედავად შედარებით ზომიერი ცვლილებებისა.
ენდოპროთეზირებამდე ექიმმა შეიძლება გირჩიოთ მკურნალობის სხვა გზები. ეს არ ნიშნავს, რომ ოპერაცია არასდროს იქნება საჭირო; ზოგჯერ ეს ნაბიჯები დროებით ან ხანგრძლივადაც ეფექტურია.

ოპერაციის შემდეგ რეაბილიტაცია გადამწყვეტია. ფიზიოთერაპია, მოძრაობის ეტაპობრივი აღდგენა და ექიმის მითითებების დაცვა ეხმარება პაციენტს, რომ სახსარმა მაქსიმალურად კარგად იმუშაოს. გამოჯანმრთელების სიჩქარე ინდივიდუალურია და დამოკიდებულია ასაკზე, საერთო ჯანმრთელობაზე, ოპერაციის ტიპსა და რეაბილიტაციის აქტიურობაზე.
მნიშვნელოვანია იცოდეთ, რომ ენდოპროთეზირება არ ნიშნავს სრულად „ახალ მუხლს“ დაუყოვნებლივ. შედეგი ნელა ყალიბდება და საჭიროებს მოთმინებას, ვარჯიშს და კონტროლურ ვიზიტებს.
თუ მუხლის ტკივილი გრძელდება რამდენიმე კვირაზე მეტხანს, ძლიერდება ან ხელს გიშლით ჩვეულებრივ საქმიანობაში, ღირს ორთოპედთან კონსულტაცია. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია შეფასება მაშინ, როცა ტკივილი ღამითაც გაწუხებთ, მუხლი გისივდებათ, დეფორმირებულია ან გიჭირთ სრულად მოხრა-გაშლა.
ადრეული კონსულტაცია დაგეხმარებათ გაიგოთ, შესაძლებელია თუ არა კონსერვატიული მკურნალობა, თუ უკვე დადგა ენდოპროთეზირების განხილვის დრო. სწორად შერჩეული კანდიდატი და კარგად დაგეგმილი რეაბილიტაცია მნიშვნელოვნად ზრდის ფუნქციური გაუმჯობესების შანსს.
თუ გსურთ ზუსტი შეფასება, საუკეთესო ნაბიჯია ორთოპედის პირადი კონსულტაცია, სადაც თქვენი სიმპტომები, კვლევები და ჯანმრთელობის საერთო მდგომარეობა ერთიანად შეფასდება.
არა. მთავარი არის სახსრის დაზიანების ხარისხი, ტკივილი და ფუნქციის შეზღუდვა. ასაკი მხოლოდ ერთ-ერთი ფაქტორია და საბოლოო გადაწყვეტილება ინდივიდუალურად მიიღება.
ზოგჯერ კი, განსაკუთრებით თუ სიმპტომები ზომიერია და კონსერვატიული მკურნალობა მუშაობს. მაგრამ მძიმე დაზიანებისას ოპერაცია შეიძლება საუკეთესო ვარიანტი გახდეს.
ეს დამოკიდებულია ბევრ ფაქტორზე, მათ შორის იმპლანტის ტიპზე, დატვირთვაზე და საერთო ჯანმრთელობაზე. ზუსტ ხანგრძლივობას ექიმი ინდივიდუალურად განიხილავს.
არა. რეაბილიტაციის გეგმა მორგებულია პაციენტის მდგომარეობაზე, ოპერაციის ტიპზე და საერთო ფიზიკურ შესაძლებლობებზე.
თუ ტკივილი გრძელდება, ძლიერდება, იწვევს შეშუპებას ან ზღუდავს მოძრაობას, კონსულტაცია სასურველია რაც შეიძლება მალე.
Treatments are delivered at our JCI-accredited hospitals — Acıbadem International