ნუშურების მკურნალობის არჩევა დამოკიდებულია სიმპტომების სიხშირეზე, გართულებებზე, სუნთქვისა და ყლაპვის პრობლემებზე და ასაკზე. თუ ანთება იშვიათია და კარგად რეაგირებს მედიკამენტებზე, ხშირად იწყებენ კონსერვატიული მკურნალობით; განმეორებითი ინფექციების, ძილის აპნოეს ან სხვა სერიოზული პრობლემებისას შეიძლება განიხილონ ამოჭრა.
ნუშურები ყელის უკანა ნაწილში მდებარე ლიმფური ქსოვილია, რომელიც ინფექციებთან ბრძოლაში მონაწილეობს. თუმცა, როცა ისინი ხშირად ანთდება, დიდდება ან სუნთქვასა და ყლაპვას ართულებს, საჭირო ხდება მკურნალობის გზის შერჩევა. ეს შეიძლება იყოს მედიკამენტური მკურნალობა, დაკვირვება ან ნუშურების ამოჭრა (ტონზილექტომია).
სწორი გადაწყვეტილება ყოველთვის ერთნაირი არ არის. ბავშვებში და მოზრდილებში მიზეზები, რისკები და მოსალოდნელი სარგებელი განსხვავდება, ამიტომ არჩევანი ინდივიდუალურად უნდა გაკეთდეს.

მედიკამენტური მკურნალობა ხშირად პირველი ნაბიჯია, განსაკუთრებით მაშინ, როცა საქმე ეხება მწვავე ანთებას, რომელიც ბაქტერიული ან ვირუსული მიზეზით არის გამოწვეული. ექიმმა შეიძლება დანიშნოს ტკივილგამაყუჩებელი საშუალებები, სიცხის დამწევი პრეპარატები, სითხეების მიღების რეკომენდაცია და, საჭიროების შემთხვევაში, ანტიბიოტიკი.
მედიკამენტური მიდგომა უფრო შესაფერისია მაშინ, როცა:
მნიშვნელოვანია, რომ ანტიბიოტიკი ყოველთვის არ არის საჭირო. თუ მიზეზი ვირუსია, ანტიბიოტიკი ვერ იმოქმედებს და მისმა ზედმეტმა გამოყენებამ შეიძლება ზიანი მოიტანოს. ამიტომ თვითნებური მკურნალობა არასასურველია.
ნუშურების ამოჭრას განიხილავენ მაშინ, როცა ნუშურები მუდმივად ან ხშირად იწვევს პრობლემას და კონსერვატიული მკურნალობა საკმარისი აღარ არის. ოპერაცია შეიძლება იყოს მიზანშეწონილი განმეორებითი ანთებების, ნუშურების გადიდებით გამოწვეული სუნთქვის შეფერხების ან სხვა გართულებების დროს.
ტონზილექტომიის განხილვის გავრცელებული მიზეზებია:
ოპერაცია არ არის მხოლოდ „უფრო ძლიერი“ გზა. მისი მიზანია იმ პრობლემის მოხსნა, რომელსაც მედიკამენტები ან დროებით ვერ აგვარებს.
ბავშვებში ექიმები განსაკუთრებით ყურადღებით აფასებენ, ხომ არ იწვევს ნუშურების გადიდება ძილის დარღვევას, ზრდაზე გავლენას, დღისით დაღლილობას ან ქცევის ცვლილებებს. ბავშვი შეიძლება ღამით ხმაურიანად სუნთქავდეს, ხვრინავდეს, პირით სუნთქავდეს ან ხშირად იღვიძებდეს.
თუ ინფექციები ხშირად მეორდება, ექიმი აფასებს მათი რაოდენობას, სიმძიმეს, სიცხეს, ყელში ჩირქის არსებობას, სამუშაო ან სკოლიდან გაცდენებს და მკურნალობაზე პასუხს. ზოგიერთ ბავშვს ოპერაცია სჭირდება არა მხოლოდ ინფექციის, არამედ სუნთქვის პრობლემის გამო.
მნიშვნელოვანია, რომ გადაწყვეტილება პედიატრმა და ყელ-ყურ-ცხვირის სპეციალისტმა ერთად მიიღონ. ისინი ითვალისწინებენ ბავშვის ასაკს, საერთო ჯანმრთელობას და შესაძლო დამატებით რისკებს.
მოზრდილებში განმეორებითი ტონზილიტი ნაკლებად ხშირია, მაგრამ შეიძლება უფრო რთულად მიმდინარეობდეს. გარდა ინფექციის სიხშირისა, ექიმი ყურადღებას აქცევს ხვრინვას, ძილის პრობლემებს, ქრონიკულ ყელის დისკომფორტს და ნუშურების ასიმეტრიას.
ზოგჯერ მოზრდილებში ნუშურების ამოჭრის საკითხი ჩნდება იმიტომ, რომ გამუდმებული ანთება ხელს უშლის კვებას, მუშაობას ან ძილს. სხვა შემთხვევებში საჭიროა დამატებითი გამოკვლევა, რათა გამორიცხონ სხვა მიზეზები, განსაკუთრებით თუ ნუშურა ერთ მხარეს უფრო დიდია.
ექიმი არჩევანს რამდენიმე ფაქტორზე დაყრდნობით აკეთებს. ამ პროცესში მნიშვნელოვანია არა მხოლოდ სიმპტომების არსებობა, არამედ მათი სიხშირე, ხანგრძლივობა და გავლენა ყოველდღიურ ცხოვრებაზე.
ზოგჯერ ექიმი გირჩევთ „დაკვირვებას და ჩანაწერებს“: რამდენჯერ იყო ინფექცია, რა სიმპტომები ახლდა, რა მკურნალობა დაენიშნა და რამდენად იმოქმედა. ეს ეხმარება, გადაწყვეტილება ფაქტებზე დაფუძნდეს.
მედიკამენტური მკურნალობის შეზღუდვა ის არის, რომ ის პრობლემის მიზეზს ყოველთვის არ ხსნის, განსაკუთრებით როცა ანატომიური ფაქტორი ან განმეორებითი ინფექციებია. ხშირი ანტიბიოტიკოთერაპია ასევე არ არის სასურველი თვითნებურად.
ნუშურების ამოჭრასაც აქვს თავისი რისკები, მათ შორის სისხლდენა, ტკივილი, დროებითი ყლაპვის გაძნელება და ანესთეზიასთან დაკავშირებული გართულებები. ამიტომ ოპერაცია ინიშნება მხოლოდ მაშინ, როცა მოსალოდნელი სარგებელი უფრო მეტია, ვიდრე რისკი.
დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს, თუ ადამიანს აქვს:

ყელ-ყურ-ცხვირის ექიმი, როგორც წესი, გკითხავთ სიმპტომების დაწყების დროის, სიხშირის, სიცხის, ანტიბიოტიკებზე პასუხის, ხვრინვის და ძილის შესახებ. შეიძლება ჩატარდეს ყელის დათვალიერება, საჭიროების შემთხვევაში სწრაფი ტესტი ან სხვა გამოკვლევა.
საუკეთესო გადაწყვეტილება ხშირად მიიღება მაშინ, როცა პაციენტი ან მშობელი ზუსტად აღწერს პრობლემის ისტორიას. ამიტომ სასარგებლოა წინასწარ ჩაიწეროს ეპიზოდების რაოდენობა, სიმპტომები და მიღებული წამლები.
ნუშურების მკურნალობა ყოველთვის ინდივიდუალურია. თუ ანთება იშვიათია და მედიკამენტებზე კარგად პასუხობს, ხშირად კონსერვატიული მიდგომა საკმარისია. როცა ინფექციები განმეორებადია, სუნთქვა ან ძილი ირღვევა, ან გართულებები ჩნდება, ექიმმა შეიძლება ნუშურების ამოჭრა განიხილოს. საბოლოო არჩევანი უნდა გაკეთდეს პაციენტის ასაკის, სიმპტომების და საერთო ჯანმრთელობის საფუძველზე.
უფრო ხშირად მაშინ, როცა განმეორებითი ინფექციები ხშირია ან ნუშურების გადიდება სუნთქვასა და ძილს არღვევს.
არა. თუ მიზეზი ვირუსულია, ანტიბიოტიკი არ არის საჭირო. მკურნალობის ტიპს ექიმი ადგენს შეფასების შემდეგ.
გადაწყვეტილება ინდივიდუალურია. მოზრდილებში ექიმი განსაკუთრებით აფასებს თანმხლებ დაავადებებს, სიმპტომების ხანგრძლივობას და ოპერაციულ რისკებს.
არა. ხვრინვას ბევრი მიზეზი აქვს. ოპერაცია განიხილება მაშინ, როცა ნუშურების გადიდება ძილის დროს სუნთქვას მნიშვნელოვნად აფერხებს.
თუ ანთება ხშირად მეორდება, სიმპტომები მძიმდება, ან მედიკამენტები პრობლემას ვერ აკონტროლებს, ექიმი სხვა ვარიანტებს განიხილავს.
Treatments are delivered at our JCI-accredited hospitals — Acıbadem International