ტვინის სიმსივნის ოპერაცია საჭიროა მაშინ, როცა სიმსივნის ამოკვეთა შეიძლება სიმპტომების შემსუბუქებით, დიაგნოზის დაზუსტებით ან ტვინზე ზეწოლის შემცირებით. გადაწყვეტილებას იღებს ნეიროქირურგი, ხშირად ონკოლოგთან და ნევროლოგთან ერთად, სიმსივნის ტიპის, ზომისა და მდებარეობის მიხედვით.
ტვინის სიმსივნის ნეიროქირურგიული მკურნალობა ერთ-ერთი მთავარი მეთოდია, როცა საჭიროა სიმსივნის ამოკვეთა, დიაგნოზის დაზუსტება ან ტვინზე ზეწოლის შემცირება. ოპერაციის მიზანი ყოველთვის ერთნაირი არ არის: ზოგჯერ ქირურგი ცდილობს სიმსივნის მაქსიმალურად სრულად მოცილებას, ზოგჯერ კი უსაფრთხოდ მხოლოდ მისი ნაწილის ამოკვეთას, რათა შემდგომი მკურნალობა უფრო ეფექტური იყოს.
ოპერაციის საჭიროება დამოკიდებულია არა მხოლოდ სიმსივნის არსებობაზე, არამედ მის ტიპზე, ზომაზე, ზრდის სიჩქარეზე, მდებარეობაზე და იმაზე, რამდენად მოქმედებს იგი ნევროლოგიურ ფუნქციებზე.
ნეიროქირურგიული ჩარევა ხშირად განიხილება, როცა სიმსივნე იწვევს ან შეიძლება გამოიწვიოს ტვინის გარკვეულ უბნებზე ზეწოლა. ოპერაცია განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია, თუ ადამიანს აქვს პროგრესირებადი სიმპტომები, მაგალითად თავის ტკივილი, ღებინება, კრუნჩხვები, მხედველობის გაუარესება, სისუსტე, მეტყველების დარღვევა ან პიროვნების/ქცევის ცვლილებები.
ზოგიერთ შემთხვევაში ოპერაცია საჭიროა დიაგნოზის დასადგენადაც. თუ გამოსახულებით მიღებული მონაცემები საკმარისი არ არის, ნეიროქირურგმა შეიძლება ამოიღოს სიმსივნის ნაწილი ან მთელი წარმონაქმნი ბიოფსიისთვის, რათა პათოლოგმა ზუსტად განსაზღვროს მისი ტიპი და შემდგომი მკურნალობის გზა.

გადაწყვეტილება მიიღება რამდენიმე კლინიკური და გამოსახულებითი მონაცემის საფუძველზე. ყველაზე მნიშვნელოვანია:
არის შემთხვევები, როცა ნეიროქირურგია არ არის პირველი ნაბიჯი. მაგალითად, თუ სიმსივნე ძალიან მცირეა, ნელა იზრდება და არ იწვევს სიმპტომებს, ექიმმა შეიძლება გირჩიოთ დაკვირვება პერიოდული MRI კვლევებით. ასევე, ზოგიერთ შემთხვევაში პირველადი მკურნალობა შეიძლება იყოს რადიოთერაპია, მედიკამენტური თერაპია ან კომბინირებული მიდგომა.
თუ სიმსივნე მდებარეობს ისეთ უბანში, სადაც ოპერაციამ შეიძლება მნიშვნელოვანი ფუნქცია დააზიანოს, გუნდი აფასებს, სჯობს თუ არა უფრო კონსერვატიული ან ეტაპობრივი მკურნალობა. მიზანი არის მაქსიმალური სარგებელი მინიმალური რისკით.
ოპერაციამდე პაციენტი გადის დეტალურ შეფასებას: ნევროლოგიურ გასინჯვას, MRI ან CT კვლევას და საჭიროების შემთხვევაში სისხლის ანალიზებს და ანესთეზიოლოგის კონსულტაციას. ზოგჯერ გამოიყენება სპეციალური ფუნქციური კვლევები, რომლებიც ეხმარება ქირურგს მნიშვნელოვანი ტვინის უბნების დაზიანების რისკის შემცირებაში.
ზოგი ოპერაცია ტარდება ნეირონავიგაციის, ინტრაოპერაციული მონიტორინგის ან „awake“ ქირურგიის დახმარებით, როცა პაციენტი გარკვეულ ეტაპზე ფხიზლადაა. ეს ტექნიკა შეიძლება დაეხმაროს გუნდის წევრებს მეტყველებისა და მოძრაობის მნიშვნელოვანი ფუნქციების დაცვაში.
ნეიროქირურგიული მკურნალობის მიზანი შეიძლება იყოს:
ზოგჯერ ქირურგია არ იძლევა სრულ განკურნებას, მაგრამ მნიშვნელოვნად აუმჯობესებს მდგომარეობის მართვას და სხვა მკურნალობის ეფექტიანობას.
ოპერაციის შემდეგ პაციენტი ჩვეულებრივ იმყოფება მჭიდრო მეთვალყურეობის ქვეშ. კონტროლის მიზანია ნევროლოგიური სტატუსის შეფასება, ტკივილის მართვა, ინფექციის ან შეშუპების ნიშნების დროული აღმოჩენა და გამოჯანმრთელების უსაფრთხო წარდგომა. ზოგიერთ პაციენტს შეიძლება დასჭირდეს რეაბილიტაცია, მეტყველების თერაპია ან ფიზიოთერაპია.
შემდგომი მკურნალობა დამოკიდებულია პათოლოგიის პასუხზე. თუ სიმსივნე ავთვისებიანია ან სრულად არ მოიხსნა, შესაძლოა საჭირო გახდეს რადიოთერაპია ან სისტემური მკურნალობა. ამის შესახებ გადაწყვეტილებას იღებს მულტიდისციპლინური გუნდი.

კონსულტაციისას სასარგებლოა ექიმს ჰკითხოთ:
თუ ტვინის სიმსივნის დიაგნოზის მქონე პაციენტს უეცრად დაეწყო ძლიერი თავის ტკივილი, კრუნჩხვა, ცნობიერების დაბინდვა, სხეულის ცალმხრივი სისუსტე, მეტყველების მკვეთრი დარღვევა ან უეცარი მხედველობის დაქვეითება, საჭიროა სასწრაფო სამედიცინო შეფასება.
ტვინის სიმსივნის ნეიროქირურგიული მკურნალობა ყოველთვის ინდივიდუალურია. ოპერაცია რეკომენდებულია მაშინ, როცა მისი სარგებელი აღემატება რისკებს და არსებობს რეალური შესაძლებლობა, რომ მან გააუმჯობესოს მდგომარეობა, შეამციროს სიმპტომები ან დაეხმაროს ზუსტ დიაგნოზს.
არა. ზოგ მცირე ან ნელა მზარდ სიმსივნეს შეიძლება მხოლოდ დაკვირვება ან სხვა ტიპის მკურნალობა დასჭირდეს. გადაწყვეტილება სიმპტომებსა და მდებარეობაზეა დამოკიდებული.
არა ყოველთვის. ზოგჯერ მიზანი მხოლოდ ნაწილის ამოკვეთა, ბიოფსიის აღება ან ტვინზე ზეწოლის შემცირებაა, თუ სრული მოცილება მეტ რისკს ქმნის.
ხშირად კეთდება MRI ან CT, ნევროლოგიური შეფასება, სისხლის ანალიზები და ანესთეზიოლოგის კონსულტაცია. ზოგჯერ საჭიროა დამატებითი ფუნქციური კვლევებიც.
დიახ. პათოლოგიის პასუხის მიხედვით შეიძლება დაგეგმონ სხივური თერაპია, მედიკამენტური მკურნალობა ან რეგულარული კონტროლი.
თუ გამოჩნდა კრუნჩხვა, უეცარი სისუსტე, ცნობიერების შეცვლა, ძლიერი თავის ტკივილი ან მხედველობის მკვეთრი გაუარესება, საჭიროა დაუყოვნებლივი სამედიცინო შეფასება.
Treatments are delivered at our JCI-accredited hospitals — Acıbadem International